Düşündüğüm ve hala bu zamana kadar düşünmemiş olduğuma içten içe bozulduğum çok şey var. Baktım içimde tuta tuta patlayacağım, yazmaya karar verdim.
Bir insanın hayattaki önceliklerini, kendime göre bir sırada yapmaya çalışıyorum. İlkokul, ortaokul, lise, üniversite, baktım yetmiyor yüksek lisans. Bunlar tamam. Sırada ne var? Hmm.. İyi bir iş, iyi bir evlilik, huzurlu bir ömür. Bunlar herkesin önceliklerindendir herhalde. Kimi önce, kimi sonra yer alıyor sıralamada. Bunları yapıyorum ve sanıyorum mutlu oluyorum. Sanıyorum çünkü çoğunluktan olmanın verdiği o aynılık huzurunu yaşıyorum. Malum farklı olmakla uğraşmak zordur. Onun ayrı bir yükü vardır insanın omzunda. Ben ve omuzlarım bunu pek göze alamıyoruz.
Kendimi sandığım mutluluktan kesin mutluluğa getirmek için üzerime vazife olan işlerden başka, sevdiğim şeyleri de yapmayı tercih ediyorum. Mesela yazıyorum kendi kendime. Okuyorum kendi kendime. Ve insanları dinliyorum, konuşmayı bıraktığım zaman. Ve bakıyorum çevreme, kendime ait düşüncelerden sıyrıldığım zaman. İşte bu sayfada onlardan bir parça. Yazdıklarım, okuduklarım, duyduklarım ve gördüklerimle alakalı.
Şimdilik..
