Ufak aksiliklerle başlayan ilk aylarından anlamalıydım niyetini. Önce tekrar almak zorunda olduğum derslerle gösterdin kendini. O da yetmedi yeni umutlarla başladığım işimden kovulmama sebep oldun. Sabrımı denercesine yorgunluklar, kavgalar, çözülecekmiş taklidi yapan ama çözülemeyen problemler, ve sonu gelen mutluluklar. Bunlar sadece benim başıma gelenler.
İnsanları yine açlıkla, savaş tehditleriyle, boşbakanlarla, şaibeli sınavlarla, depremlerle canından bezdirdin. Hepsinin yaşanmasının bir anlamı mutlaka vardı ama biz o anlamı anlayamadan bir başka acı, bir başka yenilgi yaşattın hepimize.
Hiç mi güzel şeyler yaşatmadın? Mutlaka yaşattın. Yoksa şimdiye kadar depresyonun derinliklerindeki her bir noktayı ezbere biliyor olurdum. Ama şimdi sen bitiyorsun ya, artık sende kötü anılacak olan eski bir yıl olarak kalacaksın hafızamda.
2012. Ve yeni yılım. Sadece sondaki sayın değişiyor ve sen birden bire inanılmaz umutlar taşıyan, ilk gününe bambaşka uyanacağım bir yıl olacaksın..mışsın!
Diğer yıllardan bir farkın yok , önce bu gerçeği kabul etmekle başlayalım olur mu? Ne oldu yani sabah uyandığımda hayal ettiğim hayata, muhteşem bir sevgiliye, çok paraya mı sahip olacağım? Ya da sanki bir gece öncesinin ait olduğu yıla dair hiç kötü bir anım kalmayacak mı? Hahayt!
Sana birşey itiraf edeyim mi? Yok öyle birşey. Sadece bu yıl değil, bundan sonraki de, ondan sonraki de, 100 yıl sonraki de öyle olmayacak.
Seni güzel yapan yine benim umutlarım olacak, hayallerim olacak. İlk gününden itibaren sana da aynı anlayışı göstereceğim, sabırla bekleyeceğim 'bu yıl benim yılım olacak' cümlesini doğrulamanı. Her bir acıda yine bundan beteri olmadığına şükredeceğim, uğraşıp da elde edemediğim şeyler olduğunda yine 'hayırlısı olsun' diyeceğim, söyleyecek sözüm olmadığında yine susacağım, canım sıkıldığında yine saçmalayacağım, yine dostlarım yanımda olsun isteyeceğim, onların yanında kendimden daha çok ben olacağım, yine şımaracağım yerli yersiz, haketmediğim şeyler de yaşarım yine belki. Terkedilirim, ağlarım, kahkaha atarım, nefret ederim, özlerim..
Gördün mü bak, sende aynısın. Yenilenen sen değilsin. Sende değişen sadece son rakamın. Bizde değişense, seni bahane edip yeni bir başlangıç yapmak isteyen ruhumuz.
Bu yazı sana benden aldıklarını hediye ettiğim bir veda yazısıdır 2011. 2012 içinse bir umut yazısı. Kendim ve herkes için umuyorum ki 'bu yıl bizim yılımız olacak'.
Mutlu Yıllar..
Sonradan eklenen not: Seneye de sana ağzıma geleni söylememi istemiyorsan, güzel bir yıl ol 2012!
