'yeni'den..yep'yeni'..

Hani bazen oluyor ya aklın karışıyor, yüreğin anlamadığın bir sebeple darlanıyor. İyiyim dedikçe daha da kötüleşiyor, başka şeylere yönelmeye çalıştıkça da aynı yere saplanıp kalıyorsun ya.

İşte tam bu durumlarda  kendini daha da içinden çıkılması zor durumlara sokman, 'heh bir bu eksikti' diye de hayıflanman kaçınılmaz oluyor tabi. Sıkabildiğin kadar sıksan da kendini bir b.k olmuyor.

Sen diye bahsettiğim benim aslında. Şu sıralarda nereye baksa sorun gören, geçici çözümler ararken daha da sorun çıkaran da benim. Bazen en keskininden iki kapan arasında kalmışcasına çaresiz hisseden de. 

Geçiş dönemleri hep zor olur biliyorum. Yeni bir işe, yeni bir ilişkiye, yeni bir şehirde yaşamaya başlarken insan hep bir tökezliyor. Kilit kelime 'yeni'. Ve benim de ayağım 'yeni' hayatımdaki 'yeni' şeylere takıldı. İyileşmesi kolay ama zaman alacak irili ufaklı yaralarım oldu.

Bu zamanlarda aklı oyalamak ihtiyacı hissediyor insan. Kafayı takacak bir konu, peşine takılıp gidilecek bir amaç, ruhu oyalayacak bir eğlence istiyor. E yaşanılan boşluktan da peşinden gidilenin saplantı halini alması çok olası. İşin en kötü tarafı ise saplantı haline gelen konunun hiç gerçekleşme ihtimali yokken 'neden olmasın ki' kıvamında gözükmesi. 

Biraz kafan açıldığında anlıyorsun nasıl bir saçmalık içinde olduğunu. Aslında en çok istediğin şey gibi gözükenin, asıl senin istediğinle hiçbir alakası olmadığını. 

Bende anladım nasıl bir saçmalık içinde olduğumu. Kendimi olmadığım, olmayı istemeyeceğim bir insan gibi gösterdim kimilerine. Israrcı, kırıcı ve bencil oldum. Kimilerine göreyse despot.. 

Bu tanımlamalar nasıl olmadığım bir ben gibi davrandığımı anlamamı sağladılar, kendimi toparlamam gerektiğini de. 

Bu sebepten bu yazıyı yazıyorum kendime. Her bir darlıkta yaptığım gibi.

sonrasında 'yeni'den iyi hissetmek için..